|
16 oktober 2011
's-Heerenbroek, Zaterdag 15 oktober 7 uur 45. Het was 2 graden en erg vroeg toen wij aan de reis richting Wissel begonnen. Daar moesten we voetballen tegen de E1. Ik had vrijdag avond 2 verjaardagen en ben 's morgens nooit zo heel spraakzaam. Het was dan ook een paar keer tot 10 tellen toen ik nog niet voor bij het bord ''tot ziens'' in 's-Heerenbroek was en erachter was gekomen dat onze pupillen al wel goed wakker waren.
Door een kleine inschattingsfout waren we al mooi op tijd op sportcomplex de wissel. Hadden dus een kwartiertje later weg kunnen gaan. Het is dan ook nog zo, dat wanneer je haast hebt de jeugd echt alle tijd neemt en wanneer je zegt dat ze wel rustig aan mogen doen ze in één keer zelf veters kunnen strikken. Daar zouden ze nog spïjt van krijgen want op het veld gekomen hadden we nog een half uur voor het begin van de wedstrijd. Een mooie vochtige grasmat die prachtig wit was opgevroren. Ideaal om als je toch even tijd over hebt letters in te gaan lopen die dan groen opkleuren. Je moet er maar op komen om half 9. Nadat het hele alfabet op de mat stond en de warming up was gedaan waren er de eersten die `natte voeten`begonnen te voelen.
Over de wedstrijd valt weinig te vertellen. Het was zeker niet goed van onze kant, maar wie zal dat geloven als ik vertel dat de einduitslag 13-0 in ons voordeel was. We hoefden er dan ook niet heel hard voor te lopen en u voelt het al aankomen. Dan krijg je het heel koud. Iedereen die op voetbal heeft gezeten of zit heeft het wel eens stoer aan de bar zitten vertellen. Het was zo koud dat de sneeuwpop zelfs een jas aanhad. En dan kan de andere daar natuurlijk nog overheen. Nou onze jongens hebben nu ook zo'n verhaal. De natte voeten begonnen lekker op te vriezen en de ijsvorming onder schoenen werd toch zo'n cm dik. Gelukkig vroor het alleen aan de grond waardoor de tranen gewoon weg konden worden geveegd. De wissel spelers op het uiterste hoekje van het veld in de zon nog wat deden om op te warmen. En op het veld de uitslag verscheen.
Daarna was het snel douchen om de terug weg in te zetten en zo snel mogelijk de positieve score te melden aan het thuisfront. Onderweg hadden ze nog een spel bedacht om wat op te warmen. Op de snelweg was het onmogelijk voor iedereen die vrouw was om aan de aandacht van onze sterren te ontsnappen. Er werd geknipoogt, de duim ging naast het oor en de pink voor de mond, en dan werd er duidelijk gearticuleerd, bel me, geroepen. Ik hoor volgende week wel of dit er nog van gekomen is.
Tot volgende week.
De mop van de week is van de leider zelf.
Het is oranje, hangt in een boom en schreewt ik ben een sinaasappel.
Een mandarijn met een hele grote mond.
