|
16 oktober 2011
Afgelopen week trainden we zoals altijd 2x met ons team. De training was goed verzorgd, maar trainingsarbeid van de spelers aan de zeer matige kant. Als de trainers 3x een simpele oefening moeten uitleggen en bij de 3e x vragen of het begrepen wordt, knikten de spelers . Helaas was de uitvoering nog steeds anders dan de opdracht. Ook afmelden was voor een 3-tal spelers niet nodig. (Wie dat waren was zaterdagmorgen bij aanvang van de wedstrijd te zien in de dug-out van SVI) Na afloop van de training waren de spelers drukker met een spinnenweb in de lichtmast dan praten over voetbal. Er “ontspon” zich een levendige discussie over een spinnenleven en of hij zich zelf ook wel eens gevangen zou hebben in zijn eigen web? Een belangrijk onderdeel van een voetbalvereniging zijn de vrijwilligers. Tijdens het invullen van wedstrijd formulier helaas geen leider gezien. Gelukkig hebben ze bij SVI een gastvrouw.. Achter het glas en in de zon, onder het genot van een kopje koffie “ontspon” zich een leuk gesprek over waardering van vrijwilligerswerk, wat is clubgevoel? Hoe creëer je clubgevoel bij de leden? De dame was geboren en getogen in Hellendoorn. (je bent dan geen Hellendoornse maar een “Helderse” werd me verteld.) Na snel een 2e kopje te hebben gedronken begon helaas al de wedstrijd… Over de uitwedstrijd kunnen we wat betreft het voetbal gedeelte kort zijn; geen beleving, geen inzet en geen wil om te winnen. Toevallig, (of niet) was dit iets wat de SVI spelers wel beheersten en ze kluunden er elk duel goed- maar fair in - en wonnen zodoende elke bal. Het resultaat was een dik verdiende ruststand van 2-0 voor SVI. De trainers waren zo teleurgesteld over de instelling en niet nakomen van de afspraken, dat er deze keer geen preek van de week werd gehouden. De wissels werden door gegeven, en de groep werd in de kleedkamer achtergelaten. Het raampje van de kleedkamer stond open.. dus hoorden we een mooie discussie van de spelersgroep. Geen persoonlijke verwijten over en weer. Iedereen was het er over eens dat er een schepje boven op moest in de 2e helft. De groep kwam dan ook getergd uit de kleedkamer en begon goed aan de 2e helft. Ondanks enkele doelpogingen kwamen we op een 4-0 achterstand. Vervolgens nam SVI gas terug, en kwam een verder onzichtbaar spinnetje van ons 2x uit zijn eigen web, en scoorde 2x, dit bracht de eindstand op 6-2. Na de wedstrijd moesten we het formulier nog ondertekenen en ophalen bij het wedstrijd secretariaat. Ook nu was er weer geen leider, trainer, scheidsrechter te zien van SVI D5. Onze gastvrouw was er wel en gaf ons nogmaals een kopje koffie. Na ongeveer 10 minuten wachten hebben we zelf de eindstand maar ingevuld en heb ik de handtekening van de scheidsrechter ook maar geplaatst en ons eigen exemplaar er afgescheurd. De conclusie van vandaag is dat de “helderse” een heldere kijk heeft over de gang van zaken bij een voetbalclub. Dat het oude voetbal gezegde: je voetbalt zoals je traint nog steeds klopt. En heeft ons D-team hier iets aan? Tja……. Tot over 14 dagen……
