|
31 oktober 2011
Aan het eind van de herfstvakantie moesten we spelen tegen Hatto Heim. Echter levert een vakantie direct het probleem op dat er dan diverse spelers niet zijn. Tel daar wat ziekte en blessures bij op en u begrijpt dat we een tekort aan spelers hadden. Gelukkig werd dit goed opgevangen door Arjan en Sven en een aantal 2e spelers. Dank daarvoor heren. Persoonlijk kreeg ik ook het verzoek, net nadat ik volledig omgekleed klaar was, om als scheidsrechter te fungeren.
Door het missen van een aantal spelers werd er dan ook een fantasieopstelling in stelling gebracht waarbij het meest opvallend was de Jan Anne in de spits mocht beginnen. En hij stond daar niet voor spek en bonen want binnen 10 minuten had hij al gescoord. Toch was ons spel niet goed. Teveel ballen belanden verkeerd of medespelers werden niet goed gevonden.
Hatto Heim moest het ook in hoofdzaak van 2 spelers hebben: de mid-mid die het spel bijna alleen moest verdelen en de spits die, als hij de ruimte kreeg, makkelijk op snelheid iedereen passeerde en een goed schot in de benen had. Herwin bracht echter op diverse momenten zeer goede reddingen en behoedde ons voor tegendoelpunten. Toch viel het tegendoelpunt.
Wij kregen echter ook een aantal goede kansen waarbij er meerdere keren alleen op de keeper af gegaan kan worden maar men voor eigen succes ging ipv de vrij staande medespeler een niet te missen kans te bieden. Met de rust hadden we dan ook zeker al 3x moeten scoren maar het bleef maar bij 1 doelpunt.
De 2e helft was van een ander kaliber. Hatto Heim bracht een andere goede speler binnen de lijnen. Hij kwam gelukkig niet helemaal uit de verf en liep zichzelf meerdere keren in de weg. Maar toch bracht dit een beter aanspeelpunt voor Hatto Heim en kregen ze steeds betere mogelijkheden. Desondanks kwamen we toch weer op voorsprong. Maar de krachten namen af en Hatto Heim bracht opnieuw vers bloed binnen de lijnen. De druk werd steeds groter en met een goed afstandschot werd het 20 minuten voor het eind toch 2-2. Alle zeilen moesten bijgezet worden en soms alleen via overtredingen werd de aanvalsdrift van Hatto Heim gestopt. De frivole spits dartelde echter vrolijk door de zestien en Henk zag geen andere manier dan hem maar onreglementair te stoppen (of te wel gewoon onderuit te halen). De moed zakte ons al in de schoenen maar de ingevallen sterspeler schoot hoog over en iedereen begon weer te lachen. Maar 10 minuten later werd opnieuw de spits onderuit gehaald binnen de zestien en een 2e strafschop moest terecht gegeven worden. Ditmaal miste Hatto Heim niet en zodoende verloren we helaas met 2-3.
Helaas verloren we dus opnieuw doordat we het zelf in de 1e helft niet afmaken en de 2e helft op conditie en doorzettingsvermogen achter de tegenstander aan moeten lopen.
